Żelatyna - bezbarwna lub żółtawa substancja białkowa, pozbawiona zapachu. Jej cząsteczka zawiera wiele reszt glicyny, proliny, hydroksyproliny, alaniny, lizyny. Nierozpuszczalna w zimnej wodzie, rozpuszcza się w temperaturze powyżej 45°C, a oziębiana zastyga w postaci żelu (galarety).
Wzór strukturalny glicyny:
C2H5NO2
Wzór strukturalny proliny:
C5H9NO2
Wzór strukturalny hydroksyproliny:
C5H9NO3
Wzór strukturalny alaniny:
C3H7NO2
Wzór strukturalny lizyny:
C6H14N2O2
Otrzymywana jest w wyniku hydrolizy kolagenu. Znajduje zastosowanie w przemyśle spożywczym i farmaceutycznym, medycynie, diagnostyce mikrobiologicznej, a także w technice fotograficznej.
Żelifikacja - samorzutne przechodzenie ze stanu rozpuszczalnego - zolu, w stan półstały - żel. Jest jedną z form koagulacji. Polega na łączeniu się cząstek koloidowych w struktury wewnętrzne złożone z trójwymiarowego usieciowienia, stanowiącego rusztowanie albo szkielet, wewnątrz którego zostaje unieruchomiona faza ciągła układu.
wtorek, 31 stycznia 2012
sobota, 31 grudnia 2011
Bezpieczny wybuch sylwestrowy.
W dzisiejszym poście pokażę wybuch spowodowany połączeniem proszku do pieczenia z wodą.
Proszek do pieczenia – jest to sypka mieszanina rozmaitych związków chemicznych, której podstawowym zadaniem jest spulchnianie produktów piekarniczych (chleba, ciast itp.).
Najczęściej spotykanym składnikiem proszku do pieczenia jest wodorowęglan sodu (NaHCO3), który w temperaturze powyżej 60 °C ulega dość szybkiemu rozkładowi z wydzieleniem dwutlenku węgla.
Przebieg reakcji:
NaHCO3+ H2O→ NaOH + H2O + CO2
Zabawy z większa ilością składników znajdują się na stronie
http://www.youtube.com/watch?v=qhhJvBWjLk0
Proszek do pieczenia – jest to sypka mieszanina rozmaitych związków chemicznych, której podstawowym zadaniem jest spulchnianie produktów piekarniczych (chleba, ciast itp.).
Najczęściej spotykanym składnikiem proszku do pieczenia jest wodorowęglan sodu (NaHCO3), który w temperaturze powyżej 60 °C ulega dość szybkiemu rozkładowi z wydzieleniem dwutlenku węgla.
Przebieg reakcji:
NaHCO3+ H2O→ NaOH + H2O + CO2
Zabawy z większa ilością składników znajdują się na stronie
http://www.youtube.com/watch?v=qhhJvBWjLk0
wtorek, 1 listopada 2011
Elektroliza wody
Elektroliza - to całokształt zjawisk towarzyszących przepływowi prądu elektrycznego przez roztwory elektrolitów. Procesowi elektrolizy, polegającemu na przepływie prądu elektrycznego ( z zewnętrznego źródła prądu) przez przewodnik elektrolityczny, towarzyszą reakcje elektrochemiczne na granicy faz: przewodnik metaliczny – przewodnik elektrolityczny. Jest to proces odwrotny do procesów zachodzących w ogniwach elektrochemicznych.
Elektroliza wody jest najprostszym sposobem przemysłowego otrzymywania wodoru i tlenu o bardzo wysokiej czystości.
Do przeprowadzenia tej reakcji będą potrzebne:
- źródło prądu stałego - -bateria
- elektrody
- przewody do połączenia baterii z elektrodami
- elektrolit ( w moim przypadku roztwór soli kuchennej NaCl)
Na filmiku są pokazane dwie zanurzone w elektrolicie elektrody: katoda (połączona z biegunem ujemnym) i anoda (połączona z biegunem dodatnim).
Podczas elektrolizy na katodzie wydziela się wodór, a na anodzie tlen.
K (-) proces redukcji 2H+ + 2e → H2
A (+) proces utleniania 2OH- -2e → H2O + O
2O → O2
W procesie elektrolizy otrzymamy 2 razy więcej wodoru niż tlenu.
W 3 minucie, 6 sekundzie filmu słychać charakterystyczny trzask odpalonego zebranego wodoru.
Elektroliza wody jest najprostszym sposobem przemysłowego otrzymywania wodoru i tlenu o bardzo wysokiej czystości.
Do przeprowadzenia tej reakcji będą potrzebne:
- źródło prądu stałego - -bateria
- elektrody
- przewody do połączenia baterii z elektrodami
- elektrolit ( w moim przypadku roztwór soli kuchennej NaCl)
Na filmiku są pokazane dwie zanurzone w elektrolicie elektrody: katoda (połączona z biegunem ujemnym) i anoda (połączona z biegunem dodatnim).
Podczas elektrolizy na katodzie wydziela się wodór, a na anodzie tlen.
K (-) proces redukcji 2H+ + 2e → H2
A (+) proces utleniania 2OH- -2e → H2O + O
2O → O2
W procesie elektrolizy otrzymamy 2 razy więcej wodoru niż tlenu.
W 3 minucie, 6 sekundzie filmu słychać charakterystyczny trzask odpalonego zebranego wodoru.
poniedziałek, 31 października 2011
Przypomnienie widomości z gimnazjum.
Witam.
Dzisiaj opiszę ciała stałe, które się odkształcają.
Zacznijmy od wyjaśnienia terminu odkształcalności.
Odkształcalność- zmiana kształtu ciała pod wpływem działania sił. Rozróżnia się trzy rodzaje odkształcalności: sprężystość, plastyczność, oraz kruchość.
Sprężystość - -zmiana kształtu pod wpływem na tyle niewielkiej siły, że po jej ustąpieniu ciało wraca do pierwotnego kształtu (guma, stal)
Plastyczność - odkształcenie trwałe (bez powrotu do pierwotnego kształtu), ale bez rozpadu na mniejsze kawałki (plastelina, kit).
Kruchość - -odkształcenie trwałe z rozpadem na mniejsze kawałki (szkło, lód, żeliwo).
Na filmiku pokazane są właściwości sprężyste (gumka do gumowania, oraz gumka do włosów) i plastyczne (plastelina).
Jak widać obie gumki wróciły do swoich pierwotnych kształtów, a plastelina nie. Niżej jest to przedstawione w formie obrazków.
Gumka do gumowania:
Gumka do włosów:
Plastelina:
Dzisiaj opiszę ciała stałe, które się odkształcają.
Zacznijmy od wyjaśnienia terminu odkształcalności.
Odkształcalność- zmiana kształtu ciała pod wpływem działania sił. Rozróżnia się trzy rodzaje odkształcalności: sprężystość, plastyczność, oraz kruchość.
Sprężystość - -zmiana kształtu pod wpływem na tyle niewielkiej siły, że po jej ustąpieniu ciało wraca do pierwotnego kształtu (guma, stal)
Plastyczność - odkształcenie trwałe (bez powrotu do pierwotnego kształtu), ale bez rozpadu na mniejsze kawałki (plastelina, kit).
Kruchość - -odkształcenie trwałe z rozpadem na mniejsze kawałki (szkło, lód, żeliwo).
Na filmiku pokazane są właściwości sprężyste (gumka do gumowania, oraz gumka do włosów) i plastyczne (plastelina).
Jak widać obie gumki wróciły do swoich pierwotnych kształtów, a plastelina nie. Niżej jest to przedstawione w formie obrazków.
Gumka do gumowania:
Gumka do włosów:
Plastelina:
Subskrybuj:
Posty (Atom)











